Pełnomocnictwo i prokura czym się różnią

art

Pełnomocnictwo i prokura - czym się różnią. Współczesny piruet prawny, odznaczający się bogactwem form, dynamiką, szybkością, profesjonalizmem działań w sferze gospodarczej, wymaga różnych postaci prawnego zastępstwa jego uczestników. Ze kiedy sąd umarza postępowanie cywilne względu na źródło możności dokonywania czynności prawnych w cudzym imieniu przedstawicielstwo dzieli się na plenipotencja i przedstawicielstwo ustawowe. w doktrynie prawa terminem prawo określa się również czynność prawną, której treścią jest oświadczenie woli mocodawcy upoważniające osobę innymi słowy osoby do dokonywania w jego imieniu czynności prawnych określonych w pełnomocnictwie w który sposób i sam dokument pełnomocnictwa. Na podstawie tego umocowania pełnomocnik jest upoważniony do reprezentowania (zastępstwa) mocodawcy, w zakresie określonym w pełnomocnictwie. Pełnomocnictwo jest instytucją prawną o ogromnej doniosłości praktycznej dla ułatwienia, zintensyfikowania i przyspieszenia obrotu prawnego. Prokurentem może być tylko osoba, jaka ma pełną zdolność do czynności prawnych. Może być to tylko podmiot pełnoletnia, jaka nie została choćby częściowo ubezwłasnowolniona. Prokurentem nie może zostać osoba prawna (spółka kapitałowa, spółdzielnia, fundacja, towarzystwo rejestrowe) bądź ułomna podmiot prawna (spółka osobowa) Funkcję tę może sprawować także wspólnik spółki handlowej, który nie jest jej ustawowym przedstawicielem. Powoduje to, że prokurentem nie może zostać: wspólnik w spółce jawnej i partnerskiej, komplementariusz w spółce komandytowej komandytowo-akcyjnej oraz członkowie zarządu w spółce kapitałowej. Nie jest dopuszczalne udzielenie prokury członkowi rady nadzorczej spółki. Rada nadzorcza jako organ testowy nie powinna reprezentować spółki i podejmować czynności połączonych z zarządem spółki. Gdy pełnomocnik zawrze umowę bez odpowiedniego umocowania bądź przekraczając zakres tego umocowania, umowa dla swej efektywności wymaga potwierdzenia mocodawcy. Druga strona umowy może wyznaczyć mocodawcy termin na zajęcie stanowiska, w przypadku braku tego potwierdzenia w wyznaczonym terminie, umowa przestaje wiązać strony. Ze względu na konieczność postępowanie cywilne w polsce wyeliminowania ryzyka naruszenia interesów mocodawcy, pełnomocnik w zasadzie nie może być stroną czynności dokonywanej w imieniu mocodawcy. Nie jest to wykluczone tylko w takich sytuacjach, kiedy pogwałcenie interesów nie jest możliwe z uwagi na sens umowy lub kodeksów prawa. Możliwość bycia drugą stroną takiej umowy może też przewidywać zawartość pełnomocnictwa. Jeżeli prokurent zawrze umowę, przekraczając profil swoich uprawnień, ważność umowy będzie zależała od jej potwierdzenia poprzez przedsiębiorcę, w którego imieniu została ona zawarta. Odmowa potwierdzenia czynności powoduje, że umowa staje się nieważna z mocą wsteczną – od chwili jej zawarcia.